Okruszek 2014.11

OkruszekLogo

Listopad 2014 (nr. 192)

Wersja na smartfona / czytnik eBook-ów: format PDF

Błogosławieni synowie i córy,
Dla których Naród, Ojczyzna i Wiara
To nie treść pusta, ale symbol, który
Miłość im szyła złotem na sztandarach.
Błogosławieni co, strzegąc spuścizny
Stanęli murem w obronie swych progów
I głosząc chwałę i wielkość Ojczyzny
Nie chcą nad sobą uznać obcych bogów.
Błogosławieni, którzy braciom w darze
Z otuchą śpieszą aby sił im dodać,
Bo tak im wspólna krew plemienna każe
W potrzebie rękę wyciągnąć i podać.
Błogosławione są usta tej matki,
Która w cel swego posłannictwa wierzy
I nocą do snu układając dziadki
Snuje im cudne baśnie o Macierzy.

Św. Jan Paweł II

AKTUALNOŚCI

1 listopada – Wszystkich świętych
Kościół, oddając cześć świętym z różnych narodów, warstw społecznych i epok historycznych ukazuje nam, że do świętości prowadzą różne drogi i żadna nie jest zamknięta także dla nas.

2 listopada – Dzień Zaduszny
W tym dniu szczególnego znaczenia nabiera modlitwa: ”Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju.”

11 listopada – święto Niepodległości
Pamiętajmy o ludziach, dla których Ojczyzna to nie puste słowo ale wartość najświętsza. Zadajmy sobie pytanie : Czy należę do tej grupy? Co robię by pomnażać wielkość Polski?

21 listopada – Ofiarowanie Najświętszej Maryji Panny
Najświętsza Panna została ofiarowana Bogu przez swoich rodziców, św.Joachima i św.Annę według panującego wtedy zwyczaju.

23 listopada – Uroczystość Chrystusa Króla
Ostatnia niedziela roku liturgicznego, święto patronalne naszych księży

30 listopada – Pierwsza Niedziela Adwentu
Rozpoczynamy przygotowania do Bożego Narodzenia. Zaplanujmy czas nie tylko na gromadzenie prezentów, ale także na nasze parafialne rekolekcje i roraty

swieczki192

 

Znane i nieznane ciekawostki zasłyszane

SZTANDAR I JEGO HISTORIA

Historia sztandaru sięga czasów, w których zaczęły powstawać plemiona, chociaż na początku nie przypominał on swoją formą tego, co pod tym pojęciem rozumiemy dzisiaj.

Pierwsze znaki rozpoznawcze nazywane weksyliami składały się z długiego prętu, na szczycie którego znajdowały się różnego rodzaju skóry, futra czy pióra. Wokół tego typu znaków gromadzili się żołnierze wyruszając na podboje i bitwy. Najbardziej znany jest weksyloid z orłem, który był symbolem legionów rzymskich.

W Europie Zachodniej pierwsze znaki pojawiły się w VIII wieku. Zwano je proporcami (umieszczony na drzewcu prostokątny płat materiału z ostro wyciętymi językami).

Od XIII wieku pojawiły się chorągwie. Chorągwie rozróżniały walczące strony i były bardzo ważnym elementem każdej bitwy. Za ich pośrednictwem wydawano rozkazy np. rozwinięcie go w całości było sygnałem do natarcia. Utrata chorągwi, jej kradzież czy zniszczenie w trakcie bitwy miało katastrofalne skutki. Rzucenie chorągwi przeciwnika pod nogi swojego wodza było symbolem triumfu.

Współcześnie rolę chorągwi przejęły sztandary. Nie mają one zastosowania na wpółczesnym polu walki, ale jego utrata wiąże się ze skreśleniem jednostk i z rejestru.

Oprócz sztandarów wojskowych występują sztandary różnych organizacji i instytucji rządowych i pozarządowych.

Sztandar to weksylim istniejący tylko w jednym egzemplarzu.

Stanowi on znak tożsamości wspólnoty. Łączy tych, którzy wyznają te same wartości , jest znakiem ciągłości i trwania.

Rangę sztandaru podnosi fakt jego poświęcenia i ucałowania, co jest dodatkowym powodem oddawania mu należnych honorów.

BLASKI I CIENIE… czyli co w historii drzemie …

Odzyskanie niepodległości 1918

Po zakończeniu I wojny światowej otworzyła się dla Polaków niepowtarzalna możliwość utworzenia własnego państwa.

Sytuacja polityczna państw zaborczych była wewnętrznie skomplikowana.

W zachodniej Galicji władzę przejęli Polacy. We wschodniej części Ukraińcy ogłosili powstanie swojej republiki ze stolicą we Lwowie. Polacy we Lwowie chwycili za broń i wyparli z miasta ukraińskie wojsko.

Na obszarze dawnego Królestwa Polskiego stały jeszcze wojska niemieckie, lecz Polacy przygotowywali się do przejęcia władzy.

7 listopada 1918 roku powstaje w Lublinie Tymczasowy Rząd Ludowy, króremu przewodził Ignacy Daszyński.

W trzy dni później z niemieckiej niewoli powrócił do Warszawy Józef Piłsudski. Zostaje obwołany naczelnikiem państwa.

11 listopada na ulicach Warszawy członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej i młodzież zaczęli rozbrajać żołnierzy niemieckich.   Polska była wolna.

Granice niepodległej Polski zaczęły się dopiero kształtować. Nie był znany ani jej przebieg ani zasięg.

Pomimo, iż ludność nowego państwa była podzielona przez zaborców na 123 lata Polacy stanęli do budowania własnego kraju, wymarzonej ojczyzny.

Dzień 11 listopada jest świętem narodowym wszystkich Polaków – w kraju i za granicą.

Polska idzie

O Polsko , ziemio moja biedna,
Co symbol Boga kryłaś w łonie,
Albowiem byłaś nam trójjedna,
Dla Ciebie zorza też dziś płonie,
Bo krew co z serca Ci się leje,
Wróży Ci nowe wielkie dzieje,
Ze zgliszcz dymiących i popielisk
Górnie wynoszą Twój obelisk
W daleką przyszłość, a tak władnie,
Iż nie zniszczeje i nie padnie…

Wpatrz się i wsłuchaj !
Oto Polska idzie
Żywcem w męczeńskiej pogrzebana trumnie,
I zmartwychwstaje królewsko i dumnie
Po bólach zbrodni i gwałtów ohydzie
By, jako ongi, z wielkopanskim gestem
Zająć swe miejsce i zawołać:
– Jestem !

Remigiusz Kwiatkowski

Święci w niebo wzięci

święta Elżbieta Węgierska
ur.1207 Bratysława
zm.17 listopada 1231 Marburg

Była córką króla Węgier Andrzeja II i Gertrudy, siostry świętej Jadwigi śląskiej.

Miała 4 lata gdy opuściła ojcowski dwór i została wysłana na zamek w Warburgu (Turyngia), aby być wychowywana w rodzinie przyszłego męża – Ludwika. Wyszła za niego za mąż w 1221 roku. Mieli troje dzieci.

W 1227 roku Ludwik umiera w trakcie wyprawy krzyżowej. Św. Elżbieta musiała wraz z dziećmi opuścić zamek w Wartburgu. Zamieszkała najpierw w Eisenach potem w Marburgu, gdzie ufundowała szpital, w którym sama chętnie usługiwała.

W 1228 roku przyjęła jako jedna z pierwszych habit tercjarki św. Frańciszka. Ostatnie lata życia spędziła w skrajnym ubóstwie.

Przez całe swoje życie rozdawała szczodrze dary potrzebującym. Miała zwyczaj odwiedzania wszystkich chorych dwa razy dziennie, rano i wieczorem. żywiła ich, zapewniała łóżko, nosiła na własnych ramionach, zwłaszcza tych których choroba była najbardziej odrażająca.

W ikonografii przedstawiana w stroju królewskim z bułkami lub naręczem róż w fartuchu. Legenda głosi, że mąż zakazał jej rozdawać chleb i pieniądze ubogim. Pewnego razu przyłapał ją na wynoszeniu bułek w fartuchu i kazał jej pokazać co niesie. Gdy rozchyliła fartuch zobaczył róże, mimo iż była zima.

Patronka Elżbietanek, pielęgniarzy, piekarzy, stowarzyszeń dobroczynnych     i świeckiego Zakonu Franciszkańskiego.

Wspomnienie św. Elżbiety przypada 17 listopada.

swElzbieta192

Modlitwa:
Boże, który nauczyłeś św. Elżbietę służyć Chrystusowi poprzez służbę ubogim, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy zawsze z miłościę służyli potrzebującym i prześladowanym. Amen.

 

krzyzowka192

-> Konkurs matematyczny