Braunschweig – Chór parafialny „Soli Deo”

Chór Polskiej Misji Katolickiej w Braunschweigu powstał wiosną 1994. Od samego początku jego dyrygentką była, i jest, pani Anna Klimsa. W różnych okresach swojej działalności liczył od kilku ( był wtedy niewielkim zespołem) do około 30 osób i liczba ta ciągle ulega zmianom, tym bardziej, że rozpiętość wiekowa członków jest bardzo duża: od 14 do …… lat.

Działalność chóru ogranicza się w zasadzie do śpiewania na uroczystościach parafialnych. Mieliśmy jednak okazję reprezentowania całej polskiej społeczności na organizowanych przez władze miasta imprezach pod nazwą „Europatag”. Jeden z tych występów odbył się w pięknej sali Dornse w Starym Ratuszu na Altstadtmarkt, co było dla nas zaszczytem.

Śpiewaliśmy także na Festiwalu Polskiej Piosenki Religijnej – Duisburg 2001, gdzie zdobyliśmy 2. miejsce. We wrześniu 2002 wzięliśmy udział w Polonijnych Spotkaniach Kulturalnych w Concordii. W listopadzie tego roku mieliśmy okazję uczestniczyć w bardzo ciekawej „Cecyliadzie” organizowanej w ramach Polickich Dni Muzyki przez Miejski Ośrodek Kultury w Policach k/ Szczecina. Wzięliśmy tam udział w warsztatach, czyli ćwiczeniach chórowych, prowadzonych przez pracownika dydaktycznego Akademii Muzycznej z Bydgoszczy oraz występie podczas uroczystej Mszy świętej. Poza naszym, wystąpiło kilka chórów polskich oraz chór z Litwy. Mogliśmy też wysłuchać wspaniałego recitalu Edyty Geppert.

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia nasz chór wystąpił 8. grudnia br. w Landesmuseum w ramach „Internationale Weihnachten”. Tym razem koleżanki pochwaliły się nie tylko śpiewem, ale i swoimi zdolnościami kulinarnymi przygotowując piękny polski stół wigilijny pełen typowych polskich potraw.

W gruncie rzeczy wielu z nas traktuje przynależność do chóru nie jako chór w pełni znaczenia tego słowa, a raczej jako rozrywkę i możliwość kontaktu z innymi osobami pochodzącymi z Polski. Dlatego też dość często organizujemy spotkania poza próbami, gdzie nawiązują się, podobnie jak na wspólnych wyjazdach, kontakty czysto towarzyskie, a nawet bliskie przyjaźnie.

Czekamy na wszystkich, którzy lubią i choć trochę potrafią śpiewać. Czym będzie nas więcej tym piękniej będzie brzmiał nasz chór.
Próby odbywają się w poniedziałki o godz. 19.00 w kościele St. Cyriakus przy Donaustrasse 12. Serdecznie zapraszamy !!!

Wolfsburg – Chór parafialny „Cantate”

Także nasza wspólnota w Wolfsburgu, która jest częścią Polskiej Misji Katolickiej w Braunschweigu, Wolfsburgu i Salzgitter, ma swój chór. Drugi chór w parafii? Ano tak. Na codzień wspólnota nasza żyje własnym życiem, a tym bardziej od czasu, kiedy cotygodniowe Msze św. niedzielne, a także przy okazji świąt i piątkowe stały się rzeczywistością. Zapragnęliśmy wówczas w miarę naszych możliwości uświetniać je pięknem pieśni w wykonaniu chóru.

W pierwszej połowie lutego 2002 roku rozpoczęły się próby (co niedziela po Mszy św. w kościele św. Elżbiety, albo w salce przy kościele). Pierwszy raz zaśpiewaliśmy 19 maja 2002 roku z okazji I-szej Komunii św. w kościele św. Bernwarda jako siła wspierająca chór z Braunschweigu. Samodzielny pierwszy występ mieliśmy w listopadzie 2002 roku na Westhagen w kościele św. Elżbiety. Od tego czasu śpiewaliśmy wiele razy i w wielu miejscach. Głównie występowaliśmy podczas naszych parafialnych uroczystości, a także w innych parafiach naszego miasta, jak również w Braunschweigu i Königslutter. Próby w tym czasie odbywały się w salce domu katechetycznego przy kościele św. Bernwarda.

Trudno mówić o wielkich sukcesach, gdyż stanowimy niewielką grupę trochę szumnie nazywaną chórem (w najlepszym czasie było nas 15 osób), a co najważniejsze nie posiadamy stałego locum, a korzystamy jedynie z gościnności parafii niemieckich. Niedawno musieliśmy opuścić progi parafii św. Bernwarda i wrócić do św. Elżbiety.
Trud ten dzieli z nami, a właściwie jest założycielem i głównym animatorem tego przedsięwzięcia nasz dyrygent p. Grzegorz Geisler. Od niedawna przyjęliśmy nazwę „Cantate”, co w pełni odzwierciedla naszą działalność. A więc jesteśmy i śpiewamy na chwałę Bożą tak jak umiemy, a podobno wychodzi nam to nienajgorzej.