Styczeń 2014 Nr. 182

O mili Królowie, skądżeście tu przyszli ?

O, z dalekich krain my za gwiazdą wyszli,

By zobaczyć maleńkiego, Jezusa narodzonego.

Tu w stajence biednej.

Dary niesiem Jemu, by Mu dać z ochotą

Mirę i kadzidło, a także i to złoto:

By Dziecina się cieszyła i nas pobłogosławiła.

Tu w stajence biednej

AKTUALNOŚCI

1 stycznia - święto Bożej Rodzicielki - Światowy Dzień Pokoju Nie zapominajmy, że nie wszyscy ludzie na naszym globie mogą cieszyć się spokojem i wolnością a konflikty zbrojne nie tylko pozbawiają ich dobytku, ale również niszczą ich duchowo. Módlmy się o pokój na świecie !

6 stycznia – dzień Objawienia Pańskiego (Trzech Króli)

Wyruszmy z Orszakami Trzech Króli ulicami naszych miast.

Dajmy świadectwo swojej wiary pisząc na drzwiach naszych domostw C+M+B 2014.

Będzie to także dzień modlitw w intencji polskich misjonarzy.

12 stycznia - uroczystość Chrztu Pańskiego

Święto to zamyka okres Bożego Narodzenia.

W tym dniu zapraszamy wszystkich bardzo serdecznie na spotkanie oplatkowe w Braunschweigu.

18-25 stycznia - Tydzień Modlitw o Jedność Chrzescijan

W tym roku będzie towarzyszyć nam hasło: „Czyż Chrystus jest podzielony

?”

19 stycznia – Światowy Dzień Migranta

Centralna uroczystość odbędzie się w domu generalnym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.

21 stycznia –Dzien Babci

22 stycznia – Dzien Dziadka

Z notatnika okularnika

Czy zauważyliście jedną wszechogarniającą nas prawidłowość,

że im więcej mamy możliwości to tym mniej z nich

korzystamy?

Przejdżcie się po waszych klatkach schodowych i obejżyjcie

sobie drzwi waszych sąsiadów po uroczystości Trzech Króli.

Jakie spostrzeżenia ?

Prawie żadne drzwi nie posiadają napisu C+M+B.

Czy ktoś tego zabrania ?

Czyżby nie mieszkali wokół was żadni katolicy ?

Czy może nikomu nie zależy, aby Chrystus błogosławił ich

domowi ?

Po co więc idziemy święcić kredę skoro nie robimy z niej

pożytku?

A może i nasze drzwi „nie widziały” tego znaku od lat ?

Pamiętajcie:

C+M+B (Christus Mansionem Benedicat) oznacza Niech

Chrystus błogosławi temu domowi. Po tych literach piszemy

datę bieżącego roku.

Nie zapominajmy o tej naszej tradycji.Nie tłumaczmy się, że

nikt już tego nie robi. Bądżmy pierwsi, jedyni lub jedni z

wielu.

BLASKI I CIENIE............. czyli co w historii

drzemie..............

Powstanie styczniowe.

Na początku 1863 roku władze rosyjskie zarządziły brankę do wojska. Chciano przede wszystkim zabrać do służby wojskowej najbardziej patriotyczną młodzież. Branka stała się jednak bezpośrednią przyczną powstania, które wybuchło w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku.

Powstanie styczniowe było wojną partyzancką. Powstańcze oddziały zbierały się po wsiach i lasach, znienacka atakowały mniejsze oddziały rosyjskie.

Czasem przecinały linie kolejowe czy drogi. Powstańcy stoczyli ponad tysiąc bitew i potyczek. Partyzantka nie mogła jednak wyzwolić kraju.

Powstaniem kierował tajny Rząd Narodowy, któremu podlegały władze powstańcze na terenie Królestwa Polskiego i Litwy. Działała tajna poczta, potajemnie zbierano podatki.

Dyktatorem, czyli głównym rozkazodawcą powstania został początkowo Marian Langiewicz (póżniej aresztowany).

Rząd Narodowy wydał dekret nakazujący oddanie chłopom na własność ziemi, którą uprawiali.

W jesieni 1863 roku powstanie wyrażnie osłabło. Dyktatorem został wówczas Romuald Traugutt. Był to człowiek bardzo energiczny i prawy, całkowicie oddany sprawie narodowej.

Doprowadził on do ożywienia powstania, tak że walki trwały przez całą zimę i wiosnę następnego roku. Policja rosyjska wpadła jednak na jego trop. Romuald Traugutt został aresztowany i 5 sierpnia 1864 roku powieszony na stokach warszawskiej Cytadeli razem z czterema innymi członkami Rządu

Narodowego. Powstanie upadło.

Po powstaniu rozpoczęły się okrutne prześladowania wszystkich, ktorzy brali w nim udział lub sprzyjali mu.

Pożegnanie powstańca obraz Artura Grottgera

Święci w niebo wzięci

Święty Sebastian ur.ok.256 w Narbone

zm.ok.288 w Rzymie

Pochodził z rodu zamożnych urzędników. Nauki pobierał w Mediolanie.

Wstąpił do gwardii cesarskiej w Rzymie, po pewnym czasie zostaje jej dowódcą. Ukrywa, że jest chrześcijaninem, jednocześnie pomaga męczonym i prześladowanym współbraciom.

Obecny przy spotkaniu, okrutnie pobitych braci Marka i Marcelina, z ich rodzinami, które miało na celu skłonienie ich do oddania czci pogańskim bogom, nie wytrzymuje i nawołuje ich do mężnego wytrwania przy

Chrystusie.

Na wieść o tym rozgniewany cesarz Dioklecjan nakazuje łucznikom by go zabili. Ci zaś wyprowadzają go za miasto i obsypują strzałami, sądząc, że nie żyje pozostawiają.

W nocy wdowa Irena ze służącą postanowiły pogrzebać ciało Sebastiana jednak okazało się, że żyje.Zabrała więc go do domu i pielęgnowala aż odzyskał zdrowie.Mimo ostrzeżeń nie ucieka tylko udaje się do cesarza i wzywa go by zaprzestał prześladowań. Ten jednak nakazuje zatłuc go kijami.

Św.Sebastian jest patronem łuczników, myśliwych, strzelców,

żołnierzy, inwalidów wojennych, rusznikarzy, kamieniarzy, ogrodników, a także Gwardii Szwajcarskiej, Niemiec, Castel Gandolfo i Rio de Janeiro.

Orędownik w czasie epidemii.

W ikonografii przedstawiany jako obnażony młodzieniec przywiązany do słupa lub drzewa, przeszyty strzałami; ze zbroją u nóg, nad głową przybity wyrok śmierci.

Jego atrybuty to – krucyfiks, palma męczeństwa, włócznia, miecz, tarcza, strzały w dłoniach.

Świetego Sebastiana wspominamy 20 stycznia.

Grób Świętego i sklepienie w kościele p.w. św. Sebastiana w Rzymie Modlitwa:

Panie, daj nam siłę ducha, abyśmy

nauczeni chwalebnym przykładem

Twego męczennika św.Sebastiana

mogli się nauczyć, jak być posłusznym

bardziej Tobie niż ludziom.

Amen.

Ojciec Hugo Hoeve