Okruszek 2021.02

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie OkruszekLogo-1024x197.png

Luty 2021 (nr. 255)
Redakcja: teksty i opracowania tekstów: I. Kunowska, opracowanie graficzne: M. Widok, Matematyka: B. Dorawa

Wersja na smartfona / czytnik eBook-ów: format PDF


Przebiśnieg

Jego najważniejszy atut,
zakwita jako pierwszy z kwiatów.

Gdy jeszcze mroźne zawieje,
on przynosi wiosny nadzieję.

Czesław Kuriata

 

AKTUALNOŚCI

2 lutego – Święto Ofiarowania Pańskiego
Tak jak Symeon rozpoznał w małym Jezusie Zbawcę i Światło świata, tak i my starajmy się podążać za tą prawdą.
– Dzień Życia Konsekrowanego
Nie zapominajmy w naszych codziennych modlitwach o wszystkich tych, którzy poświęcili swoje życie służbie Bogu.

11 lutego – Najświętszej Maryi Panny z Lourdes
To tu Maryja otwiera swoje serce dla wszystkich chorych i cierpiących jako Uzdrowienie Chorych i Pocieszycielka Strapionych – jest więc symbolem opieki nad człowiekiem i światem.
– Światowy Dzień Chorego
Przesłaniem XXIX Dnia Chorego są słowa: „Jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście” (Mt 23,8).
– Tłusty Czwartek
W polskiej tradycji ten dzień nierozerwalnie kojarzy się z pączkami i faworkami. I chociaż w dawnych wiekach nadziewane one były słoniną to chyba każdemu z was lepiej przypadną do gustu te z marmoladą, budyniem czy czekoladą. Życzymy smacznego!!

17 lutego – Środa Popielcowa
To dzień, w którym w Kościele katolickim rozpoczyna się okres Wielkiego Postu. Symboliczny gest posypania głowy popiołem ma nam uzmysłowić, że wszystko co materialne przemija.

21 lutego – I Niedziela Wielkiego Postu
To czas szczególnej walki ze swoimi niedoskonałościami. Czas, w którym musimy się zastanowić nad tym czym jest grzech i jak się od niego odwrócić.

28 lutego – II Niedziela Wielkiego Postu
W okresie Wielkiego Postu nie zapominajmy o dobrych uczynkach, niesieniu pomocy bliźniemu. Zrobienie zakupów, posprzątanie mieszkania, krótka rozmowa czy uśmiech to również kroczenie słowami Ewangelii.
To dzień pamięci o misjonarzach i misjonarkach pracujących na wszystkich kontynentach. Wspomóżmy ich naszą ofiarą.

PYTANIE… ODPOWIEDZI… POSZUKIWANIE

Ile trwa Wielki Post ?

Pytanie to może wydawać się dziwne, przecież każdy z nas wie, że Wielki Post trwa 40 dni.

Liczba 40 niejednokrotnie pojawia się w Piśmie św., a w tym wypadku nawiązuje do 40 dni spędzonych przez Jezusa na pustyni przed rozpoczęciem Jego publicznej misji.

Gdy jednak dokładnie policzymy to od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty jest +46 dni. Skąd to wynika?

Przed Soborem Watykańskim II do czasu Wielkiego Postu nie wliczano niedziel a jego zakończenie przypadało na Wielki Czwartek. Triduum Paschalne było osobnym okresem liturgicznym.

W tym przypadku Wielki Post trwa tylko 37 dni.

Problem rozwiązano w nowym wydaniu Mszału Rzymskiego wydanego w 2008 r. gdzie czytamy: „Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego” – czyta ksiądz w Niedzielę Palmową.

W taki sposób od Środy Popielcowej do Niedzieli Palmowej jest dokładnie 40 dni.

POCZYTAJ MI MAMO, POCZYTAJ MI TATO…

DUDY W MIECH

Dudy to stary instrument muzyczny używany do dziś przez niektóre kapele ludowe. Nazywany jest rozmaicie, w zależności od regionu. A więc: kobzy, na których jeszcze dziś grają orkiestry wojskowe Szkocji, gajdy, kozy lub kozły, którymi posługują się współczesne wielkopolskie orkiestry ludowe.

Instrument ten składa się z miecha, czyli skórzanego worka – najczęściej jest to wyprawiona koźla skóra, stąd jedno z określeń – oraz piszczałek mogących wydawać różne tony.

Dudziarz zwykle trzymał pod pachą miech i naciskał go rytmicznie wtłaczając powietrze w piszczałki, a odpowiednio przebierając palcami grał melodię. A kiedy skończył swój występ, zawijał owe piszczałki, czyli dudy w miech. No i tym właśnie tłumaczy się powiedzenie, naturalnie w tym najbardziej oczywistym znaczeniu.

Nie po to jednak powstało znane porzekadło. Jakie więc jest właściwe jego znaczenie, jak je odczytywać?  W wytłumaczeniu zawartego w nim sensu z pomocą przyjść może inne, które brzmi:

Niedźwiedź zdechł, dudy w miech.

To już sprawa bardziej złożona. Możemy się domyślać, że na dudach przygrywano do tańca niedźwiedziowi, bo – to nie jest tylko zmyśloną opowieścią – niegdyś w naszym kraju byli niedźwiednicy, którzy wędrowali z miasteczka do miasteczka, z jarmarku na jarmark. Podobno istniały nawet specjalne „szkoły”, w której uczono młode niedźwiadki trudnej sztuki tańca. Jedna z takich szkół przeszła nawet do porzekadła, bo kiedy o kimś mówimy: To uczeń smorgońskiej Akademii, właśnie wymieniamy szkołę w Smorgoniach na Litwie, w miasteczku leżącym niegdyś w dobrach Radziwiłłowskich.

Powróćmy jednak do przysłowia. Otóż kiedy niedźwiednik przybywał na jakieś większe zgromadzenie, na odpust czy jarmark, rzecz naturalna dudziarz przygrywał, niedźwiedź tańczył, a datki się sypały. W ten sposób obaj zarabiali na życie. Lecz kiedy biedne zwierzę padło, kończył się zarobek dudziarza-niedźwiednika. Wówczas nie pozostawało biedakowi nic innego, jak zwinąć dudy w miech. Sens przysłowia jest więc taki, iż „dobry interes się skończył”, i dalszych wyjaśnień nie wymaga.

A tak już na marginesie tej opowieści o dudach warto chyba wspomnieć i o innych instrumentach ludowych. W Muzeum Instrumentów Ludowych w Szydłowcu, miasteczku położonym między Radomiem a Kielcami, można obejrzeć unikatowy w skali naszego kraju zbiór tych ciekawych i nie zawsze znanych instrumentów. Jakże dziwne wydają się nam ich nazwy! Burczybasy, liry, szałamaje, różne rodzaje gęślików, fujarek o pięknych kształtach i wszystkie wymyślne przyrządy, których głównym celem było umilanie wiejskiego życia. Kapele grały najczęściej na weseliskach, w karczmach, gdzie zbierali się wieśniacy w święta, w czas karnawału, słuchając skocznych melodii.

Tomasz Jurasz

W SKRÓCIE

Światowy Dzień Chorego został ustanowiony przez papieża św. Jana Pawła II   w 1992 r. a 11 luty to dzień wspomnienia pierwszego objawienia Maryi w Lourdes. W ostatnią – 104 podróż apostolską papież udał się właśnie do tego sanktuarium. Odwiedził Lourdes w dniach 14-15.08.2004 r. już jako bardzo schorowany pątnik.

21 lutego obchodzimy Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. W tym roku przypada ten dzień w niedzielę. Może więc pokusimy się w rodzinnym gronie na przeczytanie chociaż małego fragmentu utworu z tak przeogromnej skarbnicy polskiej literatury.

22 lutego skauci i harcerze na całym świecie obchodzą Dzień Myśli Braterskiej  ( ang. Word Thinking Day).
Obchodzony jest w dniu urodzin założyciela skautingu sir Roberta Baden-Powella i jego żony Olave Baden-Powell.
Idea ta zrodziła się w Stanach Zjednoczonych. W ten dzień harcerze składają sobie życzenia, organizują gry terenowe czy spotykają przy ogniskach.
Przedstawiciele polskich organizacji harcerskich objętych Honorowym Protektoratem Prezydenta RP spotykają się z prezydentem.
W tym roku Gala z okazji Dnia Myśli Braterskiej odbędzie się w internecie

 

Święci w niebo wzięci

Święty Gabriel od Matki Bożej Bolesnej
ur. 1.03.1838 Asyż
zm. 27.02.1862 Isola del Gran Sasso

Właściwie nazywał się Franciszek Possenti. Jego ojciec adwokat i wysoki urzędnik Państwa Watykańskiego był zarządcą Asyżu. Rodzina przeniosła się do Spoleto gdzie ojciec zostaje sędzią lokalnego trybunału. Po śmierci matki odbywa naukę u Braci Szkół Chrześcijańskich Jana Chrzciciela. W 1850 r. wstępuje do kolegium jezuitów.

Był jednym z najlepszych uczniów i ulubieńcem miejscowej śmietanki. Uwielbiał tańce, spotkania towarzyskie, polowania. Bardzo dbał o swój wygląd.

Jednocześnie pociągały go rozważania o życiu Chrystusa i wpływ Jego nauki na otaczający go świat.

22 sierpnia 1856 r. pomimo sprzeciwu ojca wstępuje do klasztoru pasjonistów w Morovalle. Niewątpliwie na jego decyzje miały wpływ częste żałoby jakie dotknęły jego rodzinę – wczesna śmierć matki, dwóch braci, a w 1855 r. najstarszej siostry Marii Luizy. A częste choroby pogłębiły tylko jego przemyślenia co do marności ludzkiego żywota.

Od tego czasu praktykuje surową regułę zakonu, podejmuje pokuty i umartwienia. Szerzy nabożeństwo do Męki Pańskiej i do Matki Bożej Bolesnej.

W maju 1861 r. otrzymuje niższe święcenia kapłańskie, ale jego stan zdrowia bardzo się pogarsza. Umiera 27 lutego 1862 r. nie doczekawszy święceń kapłańskich w klasztorze Niepokalanego Poczęcia w Isola u stóp Gran Sasso.

Jest patronem kleryków i młodych zakonników, studentów, młodzieży katolickiej i Abruzji.
Włosi nazywają św. Gabriela Santo del sorriso – „Świętym uśmiechu”.

Jego relikwie znajdują się w Sanktuarium w Isoli, a jego grób jest otoczony szczególnym kultem i miejscem pielgrzymek.
W 2010 r. relikwie św. Gabriela zostały sprowadzone do Polski i znajdują się w parafii św. Mateusza w Warszawie, którą opiekują się pasjoniści.
Przedstawiany jest w habicie zakonnym.

Modlitwa:
Boże, który natchnąłeś św.Gabriela w drodze do pełni miłosierdzia, przez co mógł osiągnąć pod koniec swojej ziemskiej pielgrzymki Twoje Królestwo, udziel nam za jego pośrednictwem siły, abyśmy mogli z radością kroczyć drogą miłości. Amen.